Error loading Partial View script (file: ~/Views/MacroPartials/ShowContent.cshtml)

Terug

Stewardtraject Connexxion: "Echte leeromgeving gecreëerd"

2 sep - Je komt ze misschien wel eens tegen: de stewards van Connexxion. Op drukke busstations als Almere Centrum en Almere Buiten zorgen ze voor extra service. Vragen van reizigers beantwoorden, een kinderwagen helpen inladen, de perrons netjes houden. Prettig voor de klant en voor Connexxion. Maar ook voor de gemeente, want de stewards zijn mensen met een uitkering die via deze werkervaringsplaats de stap richting arbeidsmarkt zetten. We nemen een kijkje.

Twee stallingen heeft Connexxion in Almere. De afspraak is op de Splijtbakweg in Almere Buiten, vanaf het stadhuis een kwartiertje met de bus. Een ontspannen ritje zo midden op de dag. Dat is wel eens anders: zoals in alle grote steden heeft Connexxion ook in Almere regelmatig te maken met geweld en agressie en een aantal incidenten haalde dit jaar het landelijke nieuws. Het valt allemaal onder ‘sociale veiligheid’, de verzamelterm die Ruben Simons hiervoor gebruikt. Als manager Service & Veiligheid van regio Midden is hij verantwoordelijk voor strategie,  beleid en uitvoering ten aanzien van dit onderwerp. Kort gezegd: “Ik moet zorgen dat het voor chauffeurs en reizigers veilig is.”

Begeleiding is cruciaal

Het experiment met de stewards past hier prima in, al was de discussie over veiligheid niet de aanleiding. Connexxion en Werk & Inkomen kenden elkaar al van een eerder traject met perronopzichters in 2014, en dit jaar werd in het kader van Publiek-Private Samenwerking opnieuw contact gelegd. “Wij willen graag onze maatschappelijke rol pakken en iets betekenen voor werkzoekenden,” legt Ruben uit. “Alleen heb ik wel gezegd, laten we goed kijken wat we kunnen leren van de vorige keer.” Bij de evaluatie bleek één factor cruciaal: begeleiding. Die moét er zijn. Dus zorgde Ruben ervoor dat er altijd, iedere dag, een ervaren toezichthouder meeloopt. Ook regelde hij goede uitrusting en opleiding. De eerste drie dagen krijgen deelnemers een uitgebreide ‘Connexxion-cursus’ waarbij ze bijvoorbeeld ook de centrale meldkamer in Utrecht bezoeken. Op zijn beurt stelde Ruben één voorwaarde: de deelnemers moeten gemotiveerd zijn. Het mag geen ‘moetje’ zijn, zegt hij. Deelnemers moeten de motivatie hebben om in beweging te komen. “Open houding, interesse, de wil om iets te leren. Als dat er is, is het goed.”

Op die basis gingen in mei 6 stewards van start. Ze werken in twee ploegen, een ochtendploeg van 3 en een middagploeg van 3. Met een toezichthouder als achtervang lopen ze rond op het busstation en assisteren reizigers waar nodig. Hun taak is om service te verlenen, dus ze hoeven geen zwartrijders aan te houden of mensen aan te spreken op ongewenst gedrag – voeten op de bank zetten bijvoorbeeld, ruzie maken of erger. Afspraak is dat ze zulke zaken melden bij hun begeleider en dat die actie onderneemt. Maar je merkt dat stewards steeds meer zelf oppakken, vertelt Ruben “Ze zien toch dingen gebeuren waar ze wat van vinden. De begeleider oefent dan met ze om mensen aan te spreken. Hé, ik zie dat je niet bent ingecheckt, dat soort dingen. Op die manier groeien ze ook inhoudelijk.“ En kennelijk doen ze het goed, want Ruben heeft over de stewards nog niet één incidentmelding gehad.

Je doet het samen

Het traject duurt drie maanden, met eventueel een verlenging van drie maanden. Doel is om mensen te activeren: arbeidsritme opdoen, werknemersvaardigheden leren, cv versterken. “Het is dus beslist niet een opleidingstraject richting toezichthouder,” legt accountmanager Ivo Schrijvers uit. Samen met jobcoach Ana Campos is hij namens team Werk betrokken bij het traject. Niettemin, wie echt wil zit natuurlijk wel dicht bij het vuur. Ivo vertelt dat één man er zo uitsprong dat hij is doorgegroeid als toezichthouder en nu door Connexxion wordt ingehuurd, via uitzendbureau Consolid dat veel toezichthouders levert. Twee anderen maken daar ook nog kans op, weer twee anderen hebben inmiddels ander werk gevonden –als conciërge en als timmerman– en één persoon moest weggestuurd worden. Hun plekken zijn door nieuwe deelnemers ingenomen, zodat er steeds zes mensen actief zijn als steward. Kracht van het traject volgens Ivo is dat Connexxion de deelnemers serieus neemt: “Ze krijgen aandacht, er wordt naar ze geluisterd.”

Maar die goede begeleiding, die zo belangrijk is, heeft wel z’n prijs. Ruben: “Ik ben daardoor wel toezichthouders kwijt die normaal op de bus werken. Die moet ik weer inhuren. Dus het heeft impact op de hele bedrijfsvoering.” Ook hem kost het veel tijd en energie. Werving en selectie, papierwerk, ziekmeldingen, evaluatiegesprekken: dat vraagt wel wat. Samenwerking met de gemeente is daarin heel belangrijk en gelukkig verloopt dat uitstekend, volgens Ruben. Jobcoach Ana zit er net zo bovenop als hijzelf. En dat moet ook: “Je doet het samen, je bent eigenlijk één werkgever.” Vanwege de intensiviteit van het traject is zes deelnemers voorlopig echt de max wat Ruben betreft. Wel ziet hij mogelijkheden binnen Connexxion voor statushouders, maar daarover is hij nog in gesprek met de gemeente.

Aandacht voor de mens

Toch geeft Ruben ruiterlijk toe dat het traject Connexxion ook veel oplevert. Méér ogen op straat, om te beginnen. Met name daar waar de meeste incidenten plaatsvinden: op de stations. Hij mag dan een toezichthouder op de bus kwijt zijn, die ene op het station heeft –met drie stewards erbij– wel “lange armen” gekregen, zoals hij dat noemt. Binnenkort gaat hij met de NS onderzoeken of het sociale veiligheidsgevoel op de stations is verbeterd – het kan bijna niet anders, denkt hij. De chauffeurs zelf ervaren die extra Connexxion-uniformen in ieder geval zeer positief. Daarnaast is er feitelijk een nieuw soort taak ontstaan voor de toezichthouders, namelijk begeleiding van de stewards, en velen vinden dat een leuke afwisseling van hun werkzaamheden.

Bovendien vindt Ruben het bijzonder om te zien hoe de stewards in de groep worden opgenomen. Het is een gezellige, diverse club, vindt hij. “Er is een positieve houding om deze mensen een kans te geven, dingen te leren. We hebben een echte leeromgeving weten te creëren.” De stewards krijgen veel vertrouwen en kunnen groeien daardoor. Ruben geeft het voorbeeld van een deelneemster die heel timide was en in het begin nauwelijks reizigers durfde aan te kijken, laat staan aan te spreken. Maar na een maandje coaching on the job was ze als het ware ‘omgeturnd’, van introvert bijna extravert geworden. Ruben en jobcoach Ana wisten niet wat ze zagen tijdens het evaluatiegesprek. “Zoiets lukt alleen als je aandacht voor de mens hebt,” benadrukt Ruben. “Échte aandacht, dus het echt menen, de ander echt iets willen gunnen. Dan heeft het succes.” En natuurlijk is het de bedoeling dat het uiteindelijk tot werk leidt, maar Ruben persoonlijk vindt dat niet eens het belangrijkste. “Als ik zie hoe deze mensen groeien, hoe ze zelfvertrouwen krijgen, dan is het traject voor mij al geslaagd.” 

temp content

even geduld a.u.b.